Νέο Σύστημα Υγείας: Από την Κρίση του Κατεστημένου στην Ολιστική και Εξελιγμένη Ίαση

Νέο Σύστημα Υγείας: Από την Κρίση του Κατεστημένου στην Ολιστική και Εξελιγμένη Ίαση

Αγαπητοί φίλοι και αδελφοί,

τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας πραγματικής «αποκάλυψης» στον χώρο της Υγείας. Όλο και περισσότεροι γιατροί στρέφονται προς εναλλακτικές προσεγγίσεις και θεραπευτικά πρωτόκολλα που βρίσκονται εκτός του ιατρικού κατεστημένου. Την ίδια στιγμή, έρχονται στο φως της δημοσιότητας σοβαρές καταγγελίες για λανθασμένες διαγνώσεις, καθώς και για επώδυνες, πανάκριβες αγωγές που εξυπηρετούν οικονομικά συμφέροντα.

Από την εμπειρία και τις σπουδές μου στο Health Management, είχαμε ενημερωθεί εγκαίρως για αυτή την πραγματικότητα: το σύστημα συχνά αντιμετωπίζει τον ιατρό ως έναν «πωλητή» φαρμακευτικών σκευασμάτων. Αν ένας επαγγελματίας υγείας δεν αποφέρει τα προσδοκώμενα κέρδη μέσω πανάκριβων εξετάσεων και υπερσυνταγογράφησης, κινδυνεύει να βρεθεί σε δυσμενή θέση ή ακόμη και να απολυθεί από κλινικές και νοσηλευτικά ιδρύματα.

Με άλλα λόγια, η αγνή πρόθεση της θεραπείας και η ουσιαστική υποστήριξη του ασθενούς, ώστε να ξεπεράσει μια παθολογική ή ψυχολογική κρίση, έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από μια καθαρά κερδοσκοπική βιομηχανία.

Το αποτέλεσμα είναι οι άνθρωποι όχι μόνο να ταλαιπωρούνται, αλλά συχνά να χάνουν πρόωρα τη ζωή τους, ενώ θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Παράλληλα, οι πανάκριβες αυτές αγωγές επιβαρύνουν οικονομικά τους πολίτες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τους δημόσιους πόρους, οι οποίοι συγκεντρώνονται από τους κόπους και τους φόρους των φορολογουμένων.

Αυτή η «φούσκα» ήταν νομοτελειακό ότι θα έσπαγε. Δυστυχώς, χρειάστηκε να χαθεί άδικα η ζωή ενός επώνυμου ανθρώπου για να στραφούν τα φώτα της δημοσιότητας στο πρόβλημα, καθώς οι καταγγελίες των απλών πολιτών για ιατρικά λάθη συχνά υποβαθμίζονταν.

Μέσα από τη δική μας 30ετή έρευνα τόσο στο πεδίο της συμβατικής ιατρικής όσο και στις μεθόδους της φυσικής ίασης —έχοντας μελετήσει περισσότερες από 150.000 περιπτώσεις— γίναμε μάρτυρες αυτής της διαχρονικής στρέβλωσης. Όταν επιχειρήσαμε να μιλήσουμε ανοιχτά για τις φυσικές λύσεις που έχουμε αναπτύξει ώστε να σταματήσει ο κόσμος να υποφέρει, αντιμετωπίσαμε σφοδρές αντιδράσεις και πολεμική.

Ωστόσο, πιστεύουμε ότι σύντομα η ανθρωπότητα θα αντιληφθεί την αλήθεια. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε, ώστε η μετάβαση προς ένα Νέο Σύστημα Υγείας να γίνει ομαλά, με γνώμονα τη διάσωση της ανθρώπινης ζωής.

Ας αναλύσουμε, λοιπόν, τις αιτίες του προβλήματος και τα βήματα για την οριστική επίλυσή του, αναγνωρίζοντας ότι η έρευνα του ανθρώπινου είδους εξελίσσεται αέναα.

1. Γιατί δημιουργήθηκε η εξαπάτηση στον χώρο της Υγείας;

Μέσα στην κοινωνία υπήρχαν πάντα επιτήδειοι που επιδίωκαν να θυματοποιήσουν τους συνανθρώπους τους με σκοπό το μέγιστο δυνατό κέρδος, εκμεταλλευόμενοι την ανθρώπινη αδυναμία. Μεταφορικά, λειτουργούν ως «ενεργειακά βαμπίρ» που αντιμετωπίζουν τους ασθενείς ως μέσο προσπορισμού πλούτου.

Η ρίζα του προβλήματος είναι βαθύτερη και σχετίζεται με τη δομή του κοινωνικοπολιτικού μας συστήματος. Η λύση απαιτεί τη θωράκιση των θέσεων εξουσίας μέσω ανώτερης νοημοσύνης και αυστηρών φίλτρων αξιολόγησης, ώστε να μην καταλαμβάνονται από άτομα με ψυχοπαθητικές, εξουσιαστικές ή ναρκισσιστικές τάσεις.

2. Πώς δημιουργήθηκε το πρόβλημα;

Το κατεστημένο αλλοιώνει συστηματικά την πνευματική και γνωσιακή πραγματικότητα των ανθρώπων, περιορίζοντας την αντίληψή τους και καθιστώντας τους απλούς δέκτες κατευθυνόμενων οδηγιών. Με έναν άτυπο «νοητικό υπνωτισμό», εγκλωβίζουν τη μάζα σε περιορισμένα πλαίσια σκέψης.

Ο κύριος στόχος αυτών των δομών είναι ο απόλυτος έλεγχος της πραγματικότητας και η κυριαρχία πάνω στον συνάνθρωπο. Προς την κατεύθυνση αυτή, χρησιμοποιούνται δογματικά εργαλεία —που προσομοιάζουν με τη λειτουργία θρησκευτικών ή «επιστημονικών» αιρέσεων— τα οποία εμποδίζουν τη διεύρυνση των οριζόντων και ωθούν τους ανθρώπους να επιτίθενται μισαλλόδοξα σε οτιδήποτε διαφορετικό ή καινοτόμο.

3. Τι πρέπει να κάνουμε για την ολοσχερή επίλυση του προβλήματος;

Το πρώτο βήμα είναι μια βαθιά ιστορική αναδρομή στη γνωσιακή βάση της ανθρωπότητας και ειδικότερα στον Ελληνικό Πολιτισμό, ο οποίος αποτελεί το θεμέλιο της φιλοσοφικής και επιστημονικής σκέψης.

Οφείλουμε να επιστρέψουμε στις μεθόδους σκέψης και ίασης της εποχής του Ιπποκράτη. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ότι στην πορεία του χρόνου επιβλήθηκε ένας σκοταδιστικός μεσαίωνας που καταδίωξε την ελληνική σοφία.

Στη συνέχεια, ακολούθησε ένας δεύτερος, «ιατρικός μεσαίωνας» (με την ανάδυση της χημικής ιατρικής των μεγάλων συμφερόντων), ο οποίος εστίασε στη μαζική εφαρμογή χημικών και τοξικών ουσιών, ακόμη και σε υγιείς πληθυσμούς ή βρέφη, συμβάλλοντας στην έξαρση αυτοάνοσων και άλλων σύνθετων παθολογιών. Το σύστημα αυτό απέφυγε να αναπτύξει πρωτόκολλα ουσιαστικής θεραπείας, επιλέγοντας αντίθετα τη χρόνια καταστολή των συμπτωμάτων.

Συνεπώς, η λύση έγκειται στην ενδελεχή ανάλυση και σύνθεση όλων των προηγούμενων συστημάτων ίασης —συμβατικών και φυσικών— με σκοπό τη διαμόρφωση ενός Εξελιγμένου, Ολοκληρωμένου Μοντέλου, ικανού να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τόσο τις παθολογικές όσο και τις ψυχολογικές παθήσεις.

4. Ποιο είναι το Ολοκληρωμένο Μοντέλο Ίασης που πρέπει να εισαχθεί στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας;

Σήμερα, η πλειονότητα των ανθρώπων αγνοεί τη βαθύτερη σύσταση της ανθρώπινης ύπαρξης και τον σκοπό της παρουσίας της στον πλανήτη. Ακόμη και στο πεδίο της ψυχολογίας, η έννοια της ψυχής και η πνευματική πραγματικότητα παραμένουν συχνά νεφελώδεις. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, να επιτευχθεί ολοκληρωμένη θεραπεία χωρίς στέρεη γνωσιακή βάση;

Κάθε θεραπευτής —είτε πνευματικός, είτε ψυχοθεραπευτής, είτε παθολόγος— οφείλει να γνωρίζει ότι η ανθρώπινη ύπαρξη αποτελείται από τέσσερις διαστάσεις νοημοσύνης:

• Νοητική (IQ)
• Συναισθηματική (EQ)
• Πνευματική (SQ)
• Ενστικτώδη (INQ)

Αυτές οι διαστάσεις πρέπει να επαναπροσδιοριστούν με βάση τα σύγχρονα, εξελιγμένα δεδομένα. Συνοπτικά, ο άνθρωπος χρειάζεται να υιοθετήσει μια υγιή πνευματικότητα, να οργανώσει το νοητικό του πεδίο, να αποβάλει τα τοξικά συναισθήματα και να εκπαιδευτεί στη συνειδητή φροντίδα της υγείας του, ώστε να προλαμβάνει τη νόσο.

Για την αναδιοργάνωση του χώρου της Υγείας, απαιτείται μια νέα, ολιστική εκπαίδευση των θεραπόντων ιατρών. Από την πρακτική τους πρέπει να αφαιρεθούν οι πρακτικές της άσκοπης τοξικής συνταγογράφησης, αλλά και οι μη αποτελεσματικές μέθοδοι των φυσικών προσεγγίσεων. Με τον επανασχεδιασμό αυτού του ολιστικού μοντέλου, κρατάμε μόνο τα ωφέλιμα στοιχεία, δημιουργώντας ανώτερα πρωτόκολλα ασφαλούς ίασης.

Η θεραπευτική διαδικασία δομείται σε δύο βασικούς άξονες:

1. Διάγνωση: Προκρίνουμε ασφαλείς και μη επεμβατικές μεθόδους, όπως οι εφαρμογές βιοσυντονισμου και βιοδιαγνωσης, η ιριδολογία, η ενεργειακή χαρτογράφηση, και ο υπερηχος. Οι κλασικές ακτινογραφίες πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση, ενώ προτείνεται η κατάργηση των χημικών σκιαγραφικών ουσιών, οι οποίες επιβαρύνουν τοξικά τον οργανισμό του ασθενούς κατά τη διαγνωστική διαδικασία.

2. Θεραπευτική Προσέγγιση: Στηριζόμαστε πρωτίστως σε εξελιγμένα διατροφικά πρωτόκολλα, υποστηριζόμενα από την επιστήμη των βοτάνων (βοτανοθεραπεία), την αρωματοθεραπεία, τα ανθοϊάματα, την ομοιοπαθητική και τα φυσικά σκευάσματα. Το χημικό φάρμακο προτείνεται να χρησιμοποιείται περιορισμένα και προσωρινά, κυρίως όταν δεν υπάρχει άμεση εναλλακτική λύση, λόγω των καταγεγραμμένων παρενεργειών του.

Στο πεδίο της ενεργειακής θεραπευτικής, δίνουμε σαφή προτεραιότητα στην αξιοποίηση της ίδιας της ανθρώπινης ενέργειας έναντι των τεχνητών μηχανημάτων βιοσυντονισμού, καθώς η Νοημοσύνη της Φύσης παραμένει ανώτερη από οποιοδήποτε τεχνολογικό επίτευγμα του ανθρώπου.

Η αξιολόγηση και η ανάδειξη των βέλτιστων πρακτικών θα βασίζεται πάντα στη διαρκή συγκριτική μελέτη όλων των θεραπευτικών προσεγγίσεων, ώστε να καταγράφεται με ακρίβεια η αποτελεσματικότητά τους.

Τέλος, στόχος είναι η αντικατάσταση των επιβαρυντικών παρεμβάσεων (όπως των εμβολιασμών) με τη σταδιακή καθιέρωση φυσικών (αντιικών και αντιβακτηριακών) ιαμάτων, εφόσον αποδεικνύεται στην πράξη η ικανότητά τους να προστατεύουν άμεσα, με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τον πληθυσμό.

Η Ανάγκη για Καθολική Παιδεία και Πνευματική Αφύπνιση

Για να επιτευχθεί αυτή η ριζική αναδιοργάνωση, η εκπαίδευση δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στους θεράποντες ιατρούς. Είναι απαραίτητο να εισαχθεί μια νέα γνωσιακή βάση σε ολόκληρη την κοινωνία, ξεκινώντας ήδη από τα δημοτικά σχολεία. Η νέα γενιά χρειάζεται να εκπαιδευτεί πνευματικά γύρω από την αληθινή υπόσταση της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και πρακτικά, μαθαίνοντας πώς να προσφέρει πρώτες βοήθειες με φυσικό τρόπο σε καταστάσεις κρίσης —και όχι να περιορίζεται απλώς σε γενικές συμβουλές περί καλής διατροφής και πρόληψης.

Αυτή η ολιστική προσέγγιση απαιτεί βαθιά γνώση και σωστά εργαλεία. Συχνά τίθεται το ερώτημα γιατί ορισμένες παραδοσιακές μέθοδοι, όπως η ομοιοπαθητική, εμφανίζουν μεταβαλλόμενα αποτελέσματα στην πράξη. Η απάντηση είναι απλή και εξαρτάται από δύο βασικούς παράγοντες: τη σωστή δημιουργία και ποιότητα του ίδιου του σκευάσματος (εργαλεία), αλλά και την ικανότητα του θεραπευτή να πραγματοποιήσει μια έγκυρη και ορθή διάγνωση.

Συνεπώς, είναι ζωτικής σημασίας οι άνθρωποι που εισέρχονται στον χώρο της Υγείας να διακρίνονται για τη νόηση και την ηθική τους, έχοντας ως μοναδικό κίνητρο την προσφορά στον συνάνθρωπο. Οφείλουμε να απομονώσουμε την ιδιοτέλεια, την αναζήτηση εφήμερης δόξας και το οικονομικό κέρδος —κίνητρα που συχνά οδηγούν στην εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου, ακόμη και σε ολέθρια σφάλματα, κρυμμένα πίσω από τη νομιμότητα άκαμπτων και τοξικών πρωτοκόλλων.

Η Τυφλή Υπακοή στα Πρωτόκολλα και η Πραγματικότητα των Μ.Ε.Θ.

Η ανάγκη για κριτική σκέψη στην ιατρική κοινότητα αποτυπώνεται ανάγλυφα σε ένα χαρακτηριστικό προσωπικό βίωμα από τη Μ.Ε.Θ. του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ. Σε μια περίοδο έντονης υγειονομικής πίεσης, έθεσα ένα καίριο ερώτημα σε έναν από τους υπεύθυνους ιατρούς που προχωρούσαν σε μαζικές διασωληνώσεις ασθενών:

«Δεν γνωρίζετε ότι οι συγκεκριμένες ουσίες που χορηγείτε στους ασθενείς ενδέχεται να επιτείνουν την αναπνευστική ανεπάρκεια, καθιστώντας στη συνέχεια αναγκαία τη διασωλήνωσή τους; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η χημική προσέγγιση που ακολουθείται μπορεί να διογκώνει το ίδιο το πρόβλημα;»

Η απάντηση του γιατρού ήταν αφοπλιστική: «Όχι, δεν το γνώριζα».

Το περιστατικό αυτό αποδεικνύει ότι ένα μεγάλο μέρος του ιατρικού προσωπικού δεν προχωρά σε βαθύτερη έρευνα, αλλά περιορίζεται στην πιστή και τυφλή εφαρμογή των προκαθορισμένων κατευθυντήριων γραμμών. Ο χώρος της Υγείας, όμως, είναι υπερβολικά ιερός για να στερείται ουσιαστικής επιθεώρησης. Οι γιατροί μας οφείλουν να διδάσκονται τη συνολική βοτανική και ολιστική σοφία που υπάρχει στον πλανήτη, ώστε να είναι σε θέση να επιτελούν το έργο τους στο μέγιστο δυνατό βαθμό.

Στα μάτια του ασθενούς, ο γιατρός κατέχει μια θέση ύψιστης ευθύνης —αντιμετωπίζεται σχεδόν ως σανίδα σωτηρίας. Ωστόσο, ο ασθενής σπάνια γνωρίζει αν απέναντί του βρίσκεται ένας επιστήμονας που στερήθηκε την ολοκληρωμένη και ορθλή εκπαίδευση, ή, σε ακραίες περιπτώσεις, ένας τυχοδιώκτης που παραμένει απαθής μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.

Τα στατιστικά στοιχεία είναι αμείλικτα: οι λανθασμένες διαγνώσεις και οι ακατάλληλες θεραπευτικές προσεγγίσεις παγκοσμίως είναι αναρίθμητες.

Η Ώρα της Μετάβασης

Μπορούμε να τα αλλάξουμε όλα αυτά;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά Ναι.

Αρκεί να ξεπεράσουμε τον πνευματικό και ψευδοεπιστημονικό δογματισμό που μας καθηλώνει, ανοίγοντας έναν ειλικρινή, δημόσιο διάλογο που θα αναλύσει τα πάντα με επιστημονική αυστηρότητα.

Ο Ροδόκηπος και η Νέμεσις δείχνουν ξεκάθαρα τον δρόμο της επιστροφής στις φυσικές νομοτέλειες. Όμως, αυτή η πορεία δεν μπορεί να διανυθεί από λίγους. Σας περιμένουμε να ανηφορίσουμε όλοι μαζί.

Ο δρόμος είναι ήδη στρωμένος με ροδοπέταλα· ας τον διαβούμε για να ανθίσει ξανά η πλάση.

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική δικαίωση. www.facebook.com/marina.tonti/posts/pfbid0FPfKJaqu9du6aTbJXncZPE3QrTBg1LPzWSk17VD9jd2c4CC9hZjWT7XwwhjyqKEDl